Hoewel de Federal Reserve in het verleden onder druk is gezet door het Witte Huis, is de reactie van haar voorzitter ditmaal ongekend. In een op 12 januari vrijgegeven video veroordeelde Jerome Powell de directe druk die door de Trump-administratie werd uitgeoefend om een forse renteverlaging te verkrijgen.
Deze verklaring, die komt op het moment dat de voorzitter van de Federal Reserve wordt opgeroepen door het ministerie van Justitie, betekent een scherpe breuk met de traditie van autonomie van de instelling.
Voor betrokkenen bij institutionele financiën is dit niet langer slechts een kwestie van monetair beleid, maar een uitdaging voor het institutionele bolwerk dat de dollar tot nu toe heeft beschermd tegen politieke willekeur.
Het proces van opvolging van Jerome Powell bevestigt deze paradigmaverschuiving.
De drie favoriete kandidaten om het roer over te nemen van de machtige centrale bank (Kevin Hassett, Kevin Warsh en Scott Bessent) tonen allen een bereidheid om drastische renteverlagingen door te voeren.
Deze neiging lijkt niet langer een eenvoudige afwijking in economische analyse, maar is nu vergelijkbaar met een voorwaarde die door het Witte Huis wordt opgelegd. Terwijl aandelenmarkten traditioneel met enthousiasme reageren op monetaire verruiming, verdoezelt deze kortetermijnvisie een groot structureel risico: dat van een Fed waarvan de besluiten niet langer gecorreleerd zijn met economische fundamenten, maar dienen om een kunstmatig stimuleringsbeleid te ondersteunen.
In een scenario waarin de rente voortijdig wordt verlaagd, zou het risico van een ongecontroleerde opleving van de inflatie een tastbare realiteit worden. Dit vooruitzicht jaagt de obligatiemarkt nu al angst aan, waar beleggers hogere risicopremies zouden kunnen eisen, waardoor de langetermijnrente waartegen de VS hun tekort financieren, stijgt.
Om deze stijging te beteugelen, zou de Fed dan geen andere keuze hebben dan massaal in te grijpen op de markt voor staatsobligaties, waarmee de instelling zich committeert aan een beleid van rentecurvecontrole.
De gevolgen voor de greenback zouden dan aanzienlijk zijn.
Een dollar waarvan de waarde wordt opgeofferd op het altaar van politieke groei, verliest zijn aantrekkelijkheid als reserve-activum.
In deze context van voorzienbare waardevermindering van fiatgeld, richten de ogen van fondsbeheerders zich vanzelfsprekend op alternatieve reserve-activa.
Goud, het historische toevluchtsoord tegen valuta-erosie, en Bitcoin, waarvan de schaarste door code en niet door decreet wordt beschermd, springen eruit als de belangrijkste begunstigden van dit verlies aan institutioneel vertrouwen.
Voor de geïnformeerde belegger vraagt de huidige situatie om verhoogde waakzaamheid ten aanzien van de Amerikaanse risicopremie.
Indien de Fed daadwerkelijk haar onafhankelijkheid zou verliezen ten gunste van een beleid van permanente monetaire verruiming, zouden we een tijdperk van verhoogde volatiliteit voor valuta's ingaan.
Diversificatie naar activa die losstaan van de besluiten uit Washington is dan niet langer een speculatieve optie, maar een strategie voor kapitaalbehoud tegenover een dollar waarvan de fundamenten worden herschreven.
>> Studie: Bitcoin tegenover de mondiale monetaire spiraal
>> Market Call: Bitcoin en goud, dezelfde vlucht uit fiat, twee complementaire trajecten
De publieke verklaring van Jerome Powell tegen de druk van Donald Trump betekent een historische breuk in het Amerikaanse institutionele evenwicht. De geloofwaardigheid van de dollar wordt aan het wankelen gebracht ten gunste van goud en Bitcoin.
%201.png)
%201.png)
%201.png)
%201.png)
%201.png)
