Van Web1 naar... Web3
"Web3". De afgelopen maanden, of misschien pas de afgelopen weken, hoort u deze term steeds vaker, en vraagt u zich ongetwijfeld af: "wat is het eigenlijk?" U bent niet de enige. Om deze vraag te beantwoorden, moeten we even terug in de tijd, en wel naar het ontstaan van het internet begin jaren negentig.
In die tijd bestonden cryptos nog niet, het internet was een " eenvoudig " communicatienetwerk. Om het te gebruiken, moest u websites bezoeken, die relatief eenvoudig in gebruik waren. De sites stelden u in staat informatie te lezen en te raadplegen. Bedrijven richtten hun eerste sites op om producten, commerciële aanbiedingen en zelfs hun fysieke adres te tonen! Internetgebruikers maakten mailboxen aan en begonnen online informatie met elkaar uit te wisselen... Deze periode komt overeen met wat bekendstaat als Web1.
In de jaren 2000 kwam er een versnelling, toen het internet het mogelijk maakte om te surfen en content te delen, met name multimediale content (afbeeldingen, video's...). Websites waren niet langer statisch, maar dynamisch. Dit was het begin van sociale netwerken, met smartphones en de opkomst van toekomstige giganten zoals Meta (voorheen Facebook), die zich voegden bij andere marktleiders zoals Google en Amazon. Dit was de periode van Web2, of meer algemeen het mobiele internet.
De opkomst van Web2 maakte de ontwikkeling van nieuwe communicatiemiddelen mogelijk. De telefoonreuzen zijn (grotendeels) overschaduwd door de techgiganten en sociale netwerken zoals Instagram, die centraal staan in dit nieuwe internet. Toch blijft het zo dat dit Web2 sterk gecentraliseerd is. Google en de andere giganten concentreren alle gegevens van miljarden gebruikers, waardoor zij enorme inkomsten genereren.
Het is juist als reactie op deze beweging van internetconcentratie dat wat bekendstaat als "Web3" is ontstaan. De eerste die hierover sprak was Gavin Wood, een van de medeoprichters van Ethereum, dat nu de op een na grootste blockchain ter wereld is.
Wat is Web3?
Maak u geen zorgen, Web3 is geen parallelle wereld of een internet voor marsmannetjes. Het is zoals we het kennen, met websites en applicaties. Alleen is er nu een nieuwe laag op basis van blockchaintechnologie en cryptos. En deze laag is fundamenteel omdat zij digitaal eigendom in onze samenlevingen brengt.
Tot nu toe kon u niets bezitten op het web: niet uw valuta, niet uw digitale "objecten", niet uw identiteit... Alles werd beheerd door vertrouwde derden, tussenpersonen zoals uw bank, uw telecomoperator, uw favoriete sociaal netwerk.
Met blockchain en cryptos is het niet langer noodzakelijk om tussenpersonen te hebben. Technologische innovaties stellen u in staat uw gegevens, uw digitale identiteit, uw geld zelf te bezitten en te beheren.
Hoe beheert u uw gegevens?
Om deze cryptos te beheren en uiteindelijk controle te hebben over uw activa, heeft u wallets nodig, oftewel digitale portemonnees.
Deze wallets kunnen fysiek zijn. In dat geval zien ze er vaak uit als een USB-stick. De wereldleider in deze sector is niemand minder dan Ledger uit Frankrijk. Digitale wallets kunnen ook gedematerialiseerde applicaties zijn. Dit lijkt misschien praktischer, maar het is ook iets risicovoller (vooral met het oog op mogelijke hacking).
De wallet is het tweede referentie-instrument van Web3. Hiermee kunnen internetgebruikers al hun digitale gegevens, cryptovaluta en andere 3.0-objecten zoals NFT's opslaan. Qua gebruik is het ook een grote verandering, aangezien dit systeem mensen in staat stelt hun digitale identiteit op een andere manier te beheren.
Het meest voor de hand liggende voorbeeld is inloggen op alle online sites en abonnementen. Tot nu toe voeren we onze ID's en wachtwoorden in om in te loggen, en zijn het de techgiganten die deze gegevens beheren. Met het systeem van wallets en andere cryptovaluta zijn het nu de internetgebruikers zelf die de gegevens beheren.
Waarom is Web3 zo succesvol?
Het internet is ontworpen om iedereen in staat te stellen met elkaar te communiceren en informatie uit te wisselen. Althans, dat was het oorspronkelijke idee, dat nog steeds door sommige leden van de gemeenschap wordt gekoesterd. Maar in een tijdsbestek van ongeveer twintig jaar is het internet aanzienlijk geëvolueerd. In plaats van een wereldwijd netwerk dat door iedereen wordt beheerd, wordt het vooral gedomineerd door de techgiganten die de gegevens van internetgebruikers in handen hebben.
Een deel van het succes van Web3 komt met name voort uit de wens om het internet te "heroveren".
Het succes van Web3 is ook economisch. Door het eigendom van gegevens terug te geven aan de gebruikers, stelt Web3 internetgebruikers in staat de "waarde" van hun gegevens terug te krijgen en er controle over te hebben. Een bekend voorbeeld zijn items (objecten) in videogames. Als u een item koopt in een videogame, zoals een accessoire of een kledingstuk, bent u daar geen eigenaar van. Als de makers van het spel uw account verwijderen of als het spel zelf verdwijnt, verliest u deze items. Als u stopt met spelen, verliest u ook wat u heeft geïnvesteerd. Met Web3 daarentegen bent u eigenaar van de items en kan niemand, zelfs de uitgever van het spel niet, het eigendom van uw digitaal object afnemen. En als u stopt met spelen, heeft geen enkele entiteit, zelfs de makers van het spel niet, de macht om uw eigendom af te nemen. En als u stopt met spelen, kunt u uw objecten verkopen of ruilen.
De aantrekkingskracht van Web3 hangt ook samen met het concept van de gemeenschapsdimensie. In de woorden van de Franse socioloog Guy Rocher: "Tot een gemeenschap behoren betekent voldoende gemeenschappelijke ideeën of kenmerken delen met andere leden om zichzelf te herkennen in het 'wij'." Het bezitten van activa zoals NFT's versterkt dit gevoel van verbondenheid. Het is deze logica die met name door de studio Yuga Labs is gebruikt bij de communicatie over de beroemde NFT Bored Ape-collectie.
Dit is de reden waarom, in de evolutie van Web3, DAO's (decentralised autonomous organisations) een fundamenteel onderdeel zijn van het decentralisatienarratief. In tegenstelling tot traditionele, gecentraliseerde organisaties waar besluitvorming aan de top is geconcentreerd, gebruiken DAO's smart contracts om elk deelnemend lid een stem te geven. Opnieuw geeft Web3 gebruikers een stem. De digitale wereld behoort aan niemand, maar aan iedereen. Democratisch potentieel is een drastisch punt in de evolutie van Web2 naar Web3 voor onze samenlevingen.
Wat zijn de grenzen van Web3?
De toekomst van Web3 ligt niet vast. Het is nog steeds een betwist concept en het roept discussie op. Gaan we dus op weg naar het beste van alle werelden? Of het slechtste van alle nachtmerries?
Om daarachter te komen, moeten we ons onderdompelen in de metaverse, de virtuele wereld die Neal Stephenson in 1992 schetste in The Virtual Samurai, en die een verlengstuk van onze identiteit zou zijn. De publieke belangstelling voor de metaverse is de afgelopen maanden geëxplodeerd. Vooral onder bedrijven. Meta (voorheen Facebook) alleen al heeft tegen 2021 meer dan 10 miljard dollar uitgegeven aan metaverse-technologieën.
De cypherpunks achter deze projecten wilden de metaverse zien als een manier om de dood te verslaan door de ontwikkeling van een virtuele versie van ons leven. Is deze belofte voldoende om het onder de web3-revolutie te scharen, terwijl de metaverse met name wordt aangedreven door Meta, een van de vlaggenschipbedrijven van web 2.0 en een symbool van een gecentraliseerde visie op het internet?
Het is moeilijk te beantwoorden, maar we kunnen het onderwerp niet vermijden. Het is een belangrijke vraag om te overwegen wanneer de intrinsieke waarden van Web3 decentralisatie en controle over de eigen gegevens zijn. Het is duidelijk dat Web2-bedrijven deze uitdaging serieus nemen als ze niet willen worden ingehaald door de nieuwe spelers. Zij richten nieuwe, gespecialiseerde afdelingen op binnen hun instellingen. Dit geldt met name voor Meta, maar ook voor de Alphabet-groep (moederbedrijf van Google), die de grootste investeerder is in Web3-start-ups, met een bijdrage van 1,5 miljard dollar volgens Blockdata.
Zoals u ongetwijfeld heeft gemerkt, wordt er veel gesproken over geld en investeringen in dit ecosysteem, en dit zou inderdaad een van de grenzen kunnen zijn. Het tokenisatieproces, dat bestaat uit het digitaal representeren van een actief op de blockchain, heeft veel voordelen. Toch doemt het schrikbeeld op van een wereld waarin elk object, elk actief een financieel effect zou kunnen zijn, wat de vrees oproept dat deze technologieën kunnen ontsporen. Daarom is er, in het belang van brede adoptie, een echte noodzaak om het publiek te informeren. Educatie is ongetwijfeld de sleutel tot de toekomst van web3. Door aan iedereen uit te leggen wat web3 en blockchain zijn, voorkomen we ontsporingen en zal de sector stevig verankerd raken in ons dagelijks leven.
Eerst geïntroduceerd in 2014, verwijst de term Web3 naar alle technologieën die verband houden met cryptovaluta en blockchain..







%201.png)






%201.png)
%201.png)


%201.png)



%201.png)


