De strijd over de Clarity Act kristalliseert een fundamentele botsing tussen twee giganten. Aan de ene kant het crypto-ecosysteem, belichaamd door Coinbase, dat het vermogen verdedigt om te innoveren rond stablecoins, inclusief via rendementmechanismen.
Aan de andere kant de grote Amerikaanse banken, aangevoerd door JPMorgan, die in deze producten de opkomst zien van een parallel banksysteem dat aan prudentiële waarborgen ontsnapt.
In het hart van deze machtsstrijd: de kwestie van "stablecoin-rendement", die de rode lijn is geworden van het politieke compromis in Washington.
Een tekst die de stablecoin-economie zou kunnen herdefiniëren
De Clarity Act beoogt langverwachte duidelijkheid te verschaffen over de structurering van de cryptosector in de Verenigde Staten, met name door de bevoegdheden te verdelen tussen de SEC en de CFTC en de voorwaarden te specificeren voor het noteren en toezicht houden op digitale activa.
Maar een van de meest gevoelige punten betreft stablecoins en, meer specifiek, de mogelijkheid om een rendement aan gebruikers te bieden.
In de meest recente versie zou de tekst proberen om rendementprogramma's aangeboden door uitgevers en platforms te beperken, en deze alleen toe te staan wanneer ze expliciet gekoppeld zijn aan activiteiten zoals staking of transacties die vergelijkbaar zijn met loyaliteitsprogramma's.
Het verklaarde doel van de promotoren van het compromis is om te voorkomen dat stablecoins te veel gaan lijken op rentedragende bankdeposito's, zonder onderworpen te zijn aan dezelfde kapitaal-, liquiditeits- en deposantenbeschermingsvereisten.
Deze verschuiving betekent een breuk met de geest van de GENIUS Act, die enkele maanden eerder werd aangenomen en een kader voor stablecoins had vastgesteld zonder de kwestie van rendement direct op te lossen.
>> GENIUS Act en Clarity Act: De Verenigde Staten nemen 2 historische teksten aan
Coinbase: "Liever geen wet dan een slechte wet"
Tegen deze achtergrond nam Coinbase CEO Brian Armstrong publiekelijk stelling tegen de tekst, met de uitspraak dat "liever geen wet dan een slechte wet". Voor Coinbase zou het verbieden of buitensporig beperken van het rendement op stablecoins neerkomen op het bevriezen van innovatie en het bestraffen van toepassingen die toch centraal staan bij adoptie, met name voor on-chain betalingen en kasbeheer.
Het argument is ook economisch. De inkomsten die samenhangen met stablecoins vormen een groeiend aandeel van de omzet van Coinbase, en rendementprogramma's zijn een belangrijke hefboom om gebruikers te behouden tegenover internationale concurrentie.
Achter de kritiek op de Clarity Act verdedigt de beurs een visie waarin stablecoins programmeerbare monetaire infrastructuren zijn, in staat om nieuwe functionaliteiten te bieden ten opzichte van traditionele bankdeposito's, zonder noodzakelijkerwijs alle risico's te reproduceren.
Deze harde lijn wordt echter niet unaniem gedeeld in de sector. Kraken, via co-CEO Arjun Sethi, steunde de tekst juist, in de overtuiging dat het afwijzen van het compromis de regulatoire onzekerheid zou verlengen en Amerikaanse spelers achter zou laten bij de rest van de wereld.
JPMorgan: de angst voor een "parallel banksysteem"
Tegenover Coinbase neemt JPMorgan een diametraal tegenovergestelde positie in. Toen de bank haar kwartaalresultaten publiceerde, omschreef chief financial officer Jeremy Barnum stablecoin-rendementsproducten als "overduidelijk gevaarlijk en ongewenst". Volgens hem reproduceren deze mechanismen de kenmerken van rentedragende bankdeposito's zonder te passen binnen het prudentiële kader dat in decennia van regelgeving is opgebouwd.
Het centrale argument is systemisch. Door massale geldstromen weg te trekken van traditionele banken, zouden rentedragende stablecoins de structuur van deposito's, de transmissie van het monetair beleid en uiteindelijk de financiële stabiliteit kunnen verstoren. JPMorgan wijst blockchaintechnologie niet af (de bank ontwikkelt al blockchain- en crypto-oplossingen) maar stelt dat elke activiteit die kan worden gelijkgesteld aan het aantrekken van deposito's aan dezelfde regels moet worden onderworpen, ongeacht of deze wordt uitgevoerd door een bank of een cryptoplatform.
Deze positie vindt weerklank bij senatoren die gevoelig zijn voor de argumenten van de bankenlobby, wat heeft bijgedragen aan het aanscherpen van de bepalingen van de Clarity Act over rendement. Het onthult ook een bredere strategie: het indammen van de uitbreiding van stablecoins als geloofwaardig alternatief voor bankrekeningen, terwijl men zich het recht voorbehoudt om te concurreren met crypto-aanbiedingen waar deze daadwerkelijk de klantervaring verbeteren.
>> M&A: hoe Coinbase zijn imperium opbouwt via overnames
Welk tijdschema voor de Clarity Act?
Op korte termijn wordt de toekomst van de Clarity Act bepaald in de Senate Banking Committee, die de tekst moet onderzoeken en amenderen. Een eenvoudige meerderheid is vereist om het uit de commissie te krijgen, maar het intrekken van steun door sommige Democraten kan al voldoende zijn om het te vertragen. Indien aangenomen, zou het wetsvoorstel vervolgens naar de voltallige Senaat gaan voor stemming, gevolgd door een mogelijke verzoeningsconferentie met de versie die al door het Huis van Afgevaardigden is aangenomen.
Er blijven verschillende scenario's open. Een minimalistisch compromis zou de essentie van de tekst kunnen behouden, terwijl het rendement op stablecoins strikt wordt beperkt, met als prijs een opstand van een deel van de cryptosector. Anderzijds zou een blokkade in de commissie opnieuw de langverwachte regulatoire duidelijkheid uitstellen en de juridische onzekerheid verlengen. In elk geval gaat de confrontatie tussen Coinbase en JPMorgan verder dan het kader van een eenvoudig wetsartikel: het symboliseert de strijd tussen twee financiële modellen, het ene gebaseerd op software-innovatie en disintermediatie, het andere op institutionele stabiliteit en prudentiële regulering. Wat de uitkomst ook is, het zal eerder onthullend dan definitief zijn.
En in Europa? MiCA trekt een veel striktere lijn
Vanuit Europees perspectief lijkt het Amerikaanse debat rond stablecoin-rendementen bijna permissief. De MiCA (Markets in Crypto-Assets) verordening, die eind 2024 volledig van kracht wordt, hanteert een veel conservatievere benadering. Voor asset-referenced tokens en met name e-money tokens (EMT's), de categorie die stablecoins omvat die worden gedekt door een fiatvaluta zoals de euro of de dollar, is het principe duidelijk: geen enkele directe of indirecte vergoeding van houders is toegestaan. Het expliciete doel is om elke gelijkschakeling met een deposito- of spaarproduct, voorbehouden aan de banksector, te vermijden. Uitgevers mogen noch rente betalen, noch economische voordelen bieden die kunnen worden gelijkgesteld aan een rendement, zelfs niet via omwegen zoals systematische cashback.
Het enige potentiële inkomen voor de gebruiker moet voortkomen uit toepassingen die extern zijn aan de stablecoin zelf (DeFi, lending, staking), uitgevoerd onder eigen verantwoordelijkheid van de gebruiker en buiten de uitgever om. In die zin onderschrijft MiCA het standpunt dat door Amerikaanse banken wordt verdedigd: een stablecoin is een betaalinstrument, geen beleggingsproduct.
In het hart van het conflict ligt een explosieve kwestie: rendement, dat de scheidslijn is geworden tussen financiële innovatie en prudentiële stabiliteit..
%201.png)
%201.png)
%201.png)
%201.png)
%201.png)
