Wat zijn de belangrijkste uitdagingen waarmee Bitcoin wordt geconfronteerd?

Overzicht 🧬

Bitcoin is de oudste cryptovaluta en vierde begin 2024 zijn 15-jarig bestaan. Deze lange levensduur heeft het netwerk in staat gesteld geleidelijk te decentraliseren en zijn robuustheid te bewijzen, met slechts één rollback (annulering van een transactie) in augustus 2010.

De veiligheid van het Bitcoin-netwerk is zijn belangrijkste kracht. Deze is deels gebaseerd op de eenvoud van de werking, die beperkt is tot het overmaken van fondsen en enkele zeer beperkte functionaliteiten, waardoor het aanvalsoppervlak wordt verkleind.

Deze veiligheid vloeit ook voort uit de minimalistische evolutie: het netwerk ondergaat slechts zelden updates, waarbij beperkte wijzigingen worden doorgevoerd. Deze "verstening" van het protocol stelt gebruikers gerust door te voorkomen dat er kwetsbaarheden of onevenwichtigheden in het netwerk worden geïntroduceerd.

Dankzij deze kenmerken heeft Bitcoin geleidelijk het vertrouwen gewonnen van een brede populatie als waardeopslag.

Dit vertrouwen heeft er echter soms toe geleid dat sommige verdedigers blind worden voor mogelijke tekortkomingen en een onvermijdelijke triomf voor Bitcoin voorspellen. Het is van cruciaal belang te beseffen dat Bitcoin niet onfeilbaar is.

Dit artikel biedt daarom een niet-uitputtende lijst van de uitdagingen die Bitcoin moet – of niet moet – overwinnen.

De traagheid van Bitcoin 🐢

Het Bitcoin-netwerk geeft de voorkeur aan traagheid om ervoor te zorgen dat de nodes van het netwerk kunnen synchroniseren en om te voorkomen dat de omvang van de blockchain te snel toeneemt.

Wanneer een transactie wordt uitgegeven op het Bitcoin-netwerk, wordt deze eerst naar de mempool gestuurd voordat deze door de miners in een blok wordt opgenomen. Er wordt elke 10 minuten een blok gecreëerd, wat resulteert in een aanzienlijke vertraging voordat wordt bevestigd dat een transactie in het volgende blok is opgenomen.

Bovendien wordt een transactie niet als onomkeerbaar beschouwd na één blok, omdat er een parallelle versie van het netwerk kan ontstaan met een andere blokvolgorde. Algemeen wordt aangenomen dat het tussen de 4 en 6 blokken duurt, ofwel 40 tot 60 minuten, voordat een transactie als onomkeerbaar wordt beschouwd.

Een blok kan ongeveer 4.000 transacties bevatten, wat de beschikbare ruimte beperkt. Het netwerk kan dus gemakkelijk verstopt raken tijdens pieken in activiteit, waardoor gebruikers hun transactiekosten verhogen, die snel kunnen oplopen.

De hoge kosten en latentie van het Bitcoin-netwerk belemmeren zo de volledige realisatie van de whitepaper, waarin het werd beschreven als een "peer-to-peer betalingssysteem". Hoewel Bitcoin wordt gebruikt als betaalmiddel voor grote bedragen, wordt het nu vooral gezien als waardeopslag.

De moeilijkheden bij het opschalen van het netwerk 🌐

Om de problemen van de traagheid van het hoofdnetwerk aan te pakken en het dagelijks gebruik van bitcoins mogelijk te maken, zijn verschillende layer 2-oplossingen (layers 2) ontwikkeld.

Het Lightning Network is de belangrijkste oplossing die snelle, goedkope betalingen mogelijk maakt.

Het Lightning Network kent echter verschillende beperkingen op het gebied van schaalbaarheid, waaronder het probleem van inkomende liquiditeit, waardoor gebruikers fondsen moeten storten voordat zij betalingen kunnen ontvangen. Oplossingen zoals Ark werken aan het aanpakken van deze problemen.

In het algemeen kent het Lightning Network sinds de lancering in 2018 een relatief beperkte adoptie. Ongeveer 5.000 bitcoins zijn daar gestort, terwijl een gecentraliseerde oplossing als WBTC (wrapped bitcoin) meer dan 150.000 bitcoins beheert en het mogelijk maakt deze op andere blockchains te gebruiken.

Wat betreft andere layer 2's van Bitcoin, hebben wij deze in dit artikel geanalyseerd en vastgesteld dat de meeste ver verwijderd zijn van het erven van de veiligheidskenmerken van Bitcoin.

BitVM2 werd onlangs aangekondigd, waardoor het waarschijnlijker wordt dat rollups op Bitcoin kunnen worden geïmplementeerd zonder een netwerkupdate uit te voeren.

Zelfs als rollups op Bitcoin zouden kunnen worden geïmplementeerd, zouden zij meer beperkingen hebben dan die op Ethereum. Dit komt doordat rollups een grote hoeveelheid data naar hun layer 1 moeten sturen, en het Bitcoin-netwerk hiervoor niet geschikt is. Dit zou resulteren in transactiekosten die nog steeds vrij hoog zijn op rollups en zou ook hun kosten op layer 1 verhogen.

Het voordeel is dat dit transacties mogelijk zou maken tegen een redelijkere kostprijs dan op het hoofdnetwerk, terwijl miners toch worden beloond.

De adoptie van synthetische bitcoins op andere blockchains ⛓️

De aantrekkingskracht van synthetische bitcoins is tweeledig: ze maken het mogelijk bitcoins te gebruiken op blockchains met aanzienlijk lagere transactiekosten dan die van de Bitcoin-blockchain, en ze kunnen worden gebruikt in andere toepassingen, met name in gedecentraliseerde financiën.

Ondanks hun gecentraliseerde aard genieten deze synthetische bitcoins opmerkelijk succes. De WBTC kent een veel bredere adoptie dan het Lightning Network. Deze populariteit zou nog groter kunnen zijn als er niet zoveel vragen zouden zijn over de partijen die verantwoordelijk zijn voor de WBTC.

BitGo, een van de bedrijven achter de WBTC, heeft onlangs een wijziging aangekondigd in de entiteiten die de bitcoins voor de WBTC aanhouden, evenals een samenwerking met Bit Global, als onderdeel van een samenwerking met Justin Sun en de Tron-blockchain.

Deze aankondiging heeft ernstige zorgen opgeroepen over de toekomstige integriteit van de WBTC. Coinbase greep de gelegenheid aan om de lancering van zijn eigen synthetische bitcoin aan te kondigen: de CBTC. Jesse Pollak, hoofd van Base, uitte vervolgens zijn ambitie om een massale economie rond bitcoin op Base te creëren (lees ons onderzoek naar de relatie tussen Base en Coinbase).

Coinbase, door een grote meerderheid van cryptovalutabezitters gezien als een betrouwbare partij, zou erin kunnen slagen massale adoptie van zijn CBTC te genereren binnen een ecosysteem van toepassingen op Base.

Wijdverbreide adoptie van deze synthetische bitcoins brengt een dubbel risico met zich mee: niet alleen wijkt het af van de oorspronkelijke idealen van Bitcoin, maar het zou er ook toe kunnen leiden dat het merendeel van de bitcoinbetalingen plaatsvindt op nevenblockchains, ten nadele van de Bitcoin-blockchain. Deze ontwikkeling zou miners van essentiële inkomsten beroven.

Toekomstige beloning van miners ⛏️

Miners op het Bitcoin-netwerk worden beloond voor elk blok dat zij valideren door de uitgifte van nieuwe bitcoins en door transactiekosten die door gebruikers worden betaald.

Sinds het begin is het inkomen van miners grotendeels afkomstig van miningbeloningen en slechts in geringe mate van transactiekosten.

Bij elke halvering wordt het aantal nieuw uitgegeven bitcoins gehalveerd, waardoor de beloningen voor miners aanzienlijk dalen.

Om deze daling in uitgifte te compenseren, zou de waarde van een bitcoin elke 4 jaar moeten verdubbelen, wat tot nu toe het geval is geweest. Echter, de stijging van de bitcoinprijs zal de daling van de uitgifte niet oneindig kunnen compenseren.

Een alternatieve manier om deze daling te compenseren zou zijn dat de transactiekosten vertienvoudigen dankzij constante en duurzame activiteit. Het is echter de vraag of netwerkgebruikers bereid zouden zijn zulke hoge kosten te betalen enkel om overboekingen te doen.

Zonder deze twee inkomstenbronnen zal de hashrate – het rekenvermogen dat het netwerk beveiligt – uiteindelijk dalen, omdat miners niet langer winstgevend zullen zijn bij een te hoge mining-moeilijkheid. Op dit moment is het Bitcoin-netwerk grotendeels overbeveiligd, maar een aanhoudende daling van de hashrate zou het netwerk vroeg of laat kwetsbaar maken voor double-spending of censuur-aanvallen.

Het meten van de hashrate is, hoewel nuttig, niet perfect. Het houdt geen rekening met technologische verbeteringen door miners en weerspiegelt dus niet noodzakelijkerwijs de toegenomen kosten van een aanval op het netwerk.

Geografische spreiding van mining

‍

Een centraliserende trend? 🤔

De miningsector is uiterst competitief, waardoor miners op zoek gaan naar de goedkoopste elektriciteit of voordelige voorwaarden. In Texas bijvoorbeeld worden miners betaald om hun activiteit te onderbreken wanneer het elektriciteitsverbruik piekt.

Deze territoriale voordelen leiden tot concentratie van mining. Als een aanzienlijk deel van de hashrate in één staat terechtkomt, wordt het potentieel kwetsbaar voor de jurisdictie van die staat.

Momenteel is ongeveer 40% van de miningkracht van het Bitcoin-netwerk gevestigd in de VS. Donald Trump heeft verklaard dat hij wil dat de VS de laatste resterende Bitcoins minen. Hoewel dit een overdreven uitspraak is, zou een dergelijk beleid nadelig kunnen zijn voor de decentralisatie van Bitcoin.

Het is van cruciaal belang de ontwikkelingen in de wereldwijde spreiding van mining te volgen. We moeten bepalen of kansen op goedkope elektriciteit in gebieden die geïsoleerd zijn van elektriciteitsnetten de centraliserende trends die schaalvoordelen bevorderen, kunnen compenseren.

We zagen eerder dat halveringen de concurrentie tussen miners vergroten om boven de winstgevendheidsdrempel te blijven. Deze toegenomen concurrentie drijft spelers in de sector ertoe met elkaar te fuseren om te profiteren van schaalvoordelen.

Te veel consolidatie van miningbedrijven zou uiteindelijk grote aanvalsvectoren op het Bitcoin-netwerk kunnen vormen.

Ten slotte vormen mining pools ook een bedreiging voor de decentralisatie van Bitcoin-mining. Hoewel het mogelijk is om van pool te wisselen, worden ze in de meeste gevallen beheerd door één operator en zien de deelnemers de inhoud van de blokken in aanbouw niet en hebben zij geen inspraak in de samenstelling ervan.

De marktaandelen van de grootste mining pools

‍

Welke toekomst voor Bitcoin?

De snelheid van het Bitcoin-netwerk zal in de toekomst waarschijnlijk niet veranderen, wat geen groot probleem is.

Het betalen van miners blijft daarentegen een echte uitdaging op middellange tot lange termijn. Sinds de oprichting is het Bitcoin niet gelukt om voldoende sterke, duurzame en groeiende activiteit op zijn netwerk te genereren om dalingen in uitgifte te compenseren. Transactiekosten zijn paradoxaal genoeg te hoog voor eenvoudige betalingen, maar te laag om duurzame beloning van miners te waarborgen bij de huidige moeilijkheidsgraad.

De ontwikkeling van secundaire lagen (layers 2) op Bitcoin zou meer gebruikers in staat kunnen stellen hun bitcoins te gebruiken en tegelijkertijd bij te dragen aan de beloning van miners.

Hoewel dit een bijna taboe onderwerp is, zouden netwerkspelers kunnen overwegen het Bitcoin-protocol te laten evolueren om de theoretisch maximale hoeveelheid bitcoins aan te passen, zodat de productie kan doorgaan met gecontroleerde inflatie.

Ten slotte is het uiteraard onmogelijk om met zekerheid de evolutie van Bitcoin te voorspellen, noch wat betreft de successen, noch wat betreft de mislukkingen.

‍

Bitcoin is ongetwijfeld het meest volwassen project in het ecosysteem, maar ondanks zijn succes staat de toonaangevende cryptovaluta nog steeds voor een aantal technische uitdagingen..