Erick de Moura (Cartesi): "Blockchainontwikkeling is moeilijk, het is aan ons om het gemakkelijker te maken".

De blockchainsector bevindt zich op een kritiek keerpunt. Web3 heeft een tekort aan consumentenapplicaties met het potentieel om massale adoptie te bereiken, terwijl het aanbod van glanzende nieuwe infrastructuurprojecten steeds toeneemt. We worden geconfronteerd met het onaangename besef dat, vijftien jaar later, onze droom van een gedecentraliseerd web nog steeds onvervuld is. 

Monolithische ketens waren de eerste iteratie van blockchaininfrastructuur. Modulariteit is de natuurlijke opvolger van dat raamwerk en biedt oplossingen voor de beperkingen van monolithische architectuur – van beperkingen in rekenkracht, gegevensbeschikbaarheid, hoge latentie en UX-problemen. 

Deze verschuiving verbreedde de horizon en vergrootte de ontwerpvrijheid voor dApp-ontwikkelaars om groter te denken over wat zij wilden creëren. Maar hier is de harde waarheid. Hoewel modulariteit meer flexibiliteit en aanpasbaarheid voor ontwikkelaars introduceert, brengt het evenzeer fragmentatie en nieuwe complexiteiten met zich mee. Deze zijn niet intuïtief te navigeren; ze vormen nieuwe uitdagingen die ontwikkelaars moeten overwinnen. Het is onze taak om deze nieuwe frictiepunten te voorzien en te verlichten. 

Verantwoordelijkheid voor wat u implementeert

We hebben een collectieve verplichting om niet alleen de revolutionaire waarde van de infrastructuur die we bouwen te bewijzen, maar ook om ontwikkelaars elk noodzakelijk hulpmiddel te bieden om dat potentieel te bereiken. Dit is cruciaal voor het succes van de gehele blockchainsector. 

Modulaire projecten slagen er niet in de gedeelde verantwoordelijkheid op zich te nemen om de lasten van blockchainontwikkeling van de schouders van ontwikkelaars te halen. Onlangs hoorden we op EthCC oproepen om “gewoon te bouwen” en “next-gen apps te bouwen”, die terecht werden bekritiseerd als oppervlakkig en leeg. Ze gaan ervan uit dat ontwikkelaars intuïtief weten wat te doen door simpelweg de beschikbare tools te observeren. 

Het is onze plicht als ingenieurs van modulaire protocollen om eenvoudige mechanismen en raamwerken te bieden die dApp-ontwikkelaars begeleiden bij het bouwen met de tools die wij aanbieden – van het begrijpen van elke laag van de stack tot hoe deze optimaal integreren. Zonder deze ondersteuning is modulariteit uiteindelijk te ingewikkeld en te omslachtig voor dApp-ontwikkelaars om te omarmen. 

Voor het slagen van modulariteit moeten wij deze complexiteit voor hen oplossen. We moeten het ontwikkelproces radicaal vereenvoudigen en de leercurve verkorten, om zo de weg te effenen voor een soepelere ervaring. 

Eenvoudig te gebruiken ≠ eenvoudig te bouwen

Ironisch genoeg is het bereiken van eenvoud niet eenvoudig. Onze smartphones zijn eenvoudig te gebruiken dankzij de duidelijke scheiding tussen de functionaliteit van het apparaat en de complexe onderliggende hardware en software die het aandrijft. 

Ditzelfde principe geldt in web3. Net zoals we een eindgebruiker niet zouden belasten met de intellectuele inspanning om precies te begrijpen hoe hun dApp werkt, moeten we die cognitieve belasting voor ontwikkelaars verminderen.  

Naarmate modulaire protocollen stabieler, betrouwbaarder en gebruiksvriendelijker worden, zullen de meeste technische complexiteiten voor ontwikkelaars worden geabstraheerd. Zij kunnen zich dan eindelijk richten op de technische uitdagingen die specifiek zijn voor hun applicaties, in plaats van te worstelen met de ketens, VMs en infrastructuur waarop zij vertrouwen.  

Hoewel we daar nog niet zijn, komen we steeds dichterbij. Modulaire protocollen moeten nauw samenwerken om blockchainstacks eenvoudiger aan te passen en samen te stellen op dApp-niveau. Deze samenwerkingen kunnen verschillende vormen aannemen, waarvan vele verder gaan dan de basistechnische integraties en partnerschappen die we tot nu toe hebben gezien. Ze omvatten: 

- Gezamenlijk publiek onderzoek. Blockchainonderzoek is grotendeels geïsoleerd en protocolspecifiek, wat leidt tot aanzienlijke verschillen in de manier waarop problemen worden begrepen. Het creëren van mogelijkheden voor kennisdeling kan leiden tot een beter gemeenschappelijk begrip van gezamenlijke uitdagingen en hun potentiële oplossingen.

- Gezamenlijk systeemontwerp en -ontwikkeling. Net als LEGO zou de modulaire blockchainsector profiteren van het gezamenlijk ontwikkelen van een collaboratief ontwerpsysteem dat leidt tot de best mogelijke interfaces en interoperabiliteitsmechanismen. We moeten proactief infrastructuur ontwikkelen die compatibel is met andere modulaire protocollen, in plaats van achteraf te proberen te integreren.

- Industriestandaarden voor vertrouwensveronderstellingen. Vertrouwensveronderstellingen verwijzen naar het geheel van aannames over het gedrag van deelnemers op een bepaald netwerk, en vormen een sterke indicatie van de veiligheid, functionaliteit en betrouwbaarheid ervan. Hoewel L2Beat uitstekend werk verricht op het gebied van standaardisatie van rollup-beveiligingsonderzoek, is er veel ruimte voor het creëren van robuustere standaarden bij het openbaar maken van de vertrouwensveronderstellingen waarop een netwerk opereert, evenals hoe deze met elkaar interageren.

- Gezamenlijke experimenten op applicatielaag. Ook hier blijft veel blockchainexperimentatie sterk geïsoleerd en projectspecifiek. Gezamenlijke initiatieven en ontwikkeling over verschillende protocollen (en op verschillende lagen) zouden ons helpen de frictiepunten waarmee ontwikkelaars worden geconfronteerd beter te begrijpen, zodat we deze sneller kunnen oplossen. 

‍- Gezamenlijke business development-, investerings- en groeinitiatieven. Uiteindelijk kunnen modulaire projecten hun individuele waardeproposities niet valideren zonder de waarde van de modulaire stack als geheel aan te tonen. Samenwerking kan verder gaan dan het bouwen van gedeelde ontwikkelinterfaces tot het bieden van extra middelen (zoals investerings- en marketingondersteuning) om de creatie van meer commercieel levensvatbare producten te versnellen. Gedeelde groeikansen binnen het ecosysteem kunnen ook worden bevorderd door experimentele initiatieven waarbij leden van verschillende gemeenschappen samenkomen om kennis uit te wisselen en samen te bouwen in stimulerende omgevingen zoals hackathons.

Deze samenwerkingsinspanningen zijn geen romantische oproep om concurrentie te beëindigen. Ze zijn een oproep tot echte en redelijke samenwerking. Hoe beter wij coördineren om eenvoud te bieden voor dApp-ontwikkelaars, hoe sneller wij vruchtbare grond zullen creëren voor succesvolle consumentenapplicaties in web3. 

Wanneer de adresseerbare markt voor web3 vergelijkbaar wordt met die van web2, kunnen modulaire ketens een veel groter deel van de markt verdelen dan het kleine stukje waar we nu om concurreren. Belangrijker nog, de wereld als geheel zal de voordelen van blockchain beginnen te plukken, en dan zullen we eindelijk leveren wat we al zo lang beloven. 

In een opiniestuk stelt de medeoprichter van Cartesi, een second-layer protocol op Ethereum (Layer 2), dat de sector meer moet samenwerken om het werk van blockchainontwikkelaars te vergemakkelijken.