De VS werkt aan twee grote wetsvoorstellen: de CLARITY Act en de GENIUS Act. Wat moeten we daaruit opmaken?
Uit de CLARITY Act springen twee thema's eruit. Ten eerste yield: alles wijst erop dat een vorm van vergoeding in de VS wordt toegestaan, zij het niet als directe uitkering. Er moet een transactie aan vooraf gaan voordat een beloning kan worden uitgekeerd. Ten tweede is er een beweging om ontwikkelaars van DeFi-protocollen — zoals degenen achter Tornado Cash — te beschermen tegen buitensporige wettelijke aansprakelijkheid. Niets staat al vast. De Democraten dringen ook aan op een ethiekbepaling gericht op Donald Trump, die het geheel nog kan doen ontsporen.
>> The CLARITY Act: How the U.S. Is Rewriting the Stablecoin Playbook
Ziet u dat als een positieve ontwikkeling?
We zullen zien hoe het uitpakt. Het grote voordeel in het bredere plaatje is dat CLARITY plus GENIUS samen iets wegheeft van MiCA, maar dan voor de Verenigde Staten. En wat MiCA in Europa heeft bewerkstelligd, is dat twee à drie jaar na de inwerkingtreding vrijwel elke Europese bank op de een of andere manier naar digitale activa kijkt. Zodra GENIUS en CLARITY zijn aangenomen, kunnen ze de deur openzetten voor serieus institutioneel gebruik van digitale activa in de VS.
De Europese Commissie heeft een consultatie over MiCA geopend. Wat moet er verbeteren voor stablecoins?
We werken dit intern nog uit — Qivalis heeft een eigen standpunt, maar we overleggen ook met de banken en houden rekening met onze aandeelhouders. De kern van het probleem is internationale concurrentiekracht. Als stablecoins in de VS in welke vorm dan ook yield gaan dragen, moet Europa serieus nadenken over zijn eigen koers. Anders dreigt het opnieuw achterop te raken: voorop in regelgeving, maar uiteindelijk ingehaald — omdat het niet genoeg heeft durven doen, of juist te strak heeft gereguleerd.
Een ander punt zijn de reservevereisten, met name voor significante uitgevers. De verplichting om 60% in bankdeposito's aan te houden is een zware financiële last. Dat is wat mij betreft een van de punten die moet worden aangepakt.
Zijn reserves een groter probleem dan yield?
Beide zijn relevant. Het hangt er ook van af hoe de zaken in de VS zich ontwikkelen, want er kan nog veel veranderen. Maar als ze doorzetten — en daar lijkt het op af te stevenen — zal Europa pragmatisch moeten zijn. Het laatste punt is equivalentie en meervoudige uitgifte. Op het vlak van meervoudige uitgifte ben ik hoopvol dat we tot een vorm van equivalentie komen: als CLARITY wordt aangenomen, is daar een goed argument voor te maken. Het komt telkens op hetzelfde neer: onze internationale concurrentiekracht niet verliezen door in Europa te restrictief te zijn. Dat moeten Europese wetgevers voor ogen houden, want blockchain is van nature globaal. Alles wat je bouwt is per definitie overal beschikbaar. In een ideale wereld zouden we een mondiaal regelgevend kader voor stablecoins hebben. Tot die tijd moeten we realistisch zijn over wat er in andere jurisdicties gebeurt.
„Als Europa te voorzichtig blijft, dreigt het opnieuw achterop te raken“
Iedereen weet dat u van plan bent uw stablecoin in Europa te lanceren. Zou u een structuur in de VS kunnen opzetten om hem daar te distribueren?
Als we dat zouden willen, zouden we die weg waarschijnlijk moeten bewandelen, gezien de manier waarop het is gestructureerd. Maar de VS is duidelijk niet ons eerste doelwit. Kijk waar stablecoins werkelijk worden gebruikt en waar de euro in fiat circuleert — met name bij grensoverschrijdende betalingen: de echte corridors lopen naar Latijns-Amerika, Afrika en Azië, voor zaken als maritiem transport. Die regio's voelen veel urgenter. Aan de andere kant van de wereld heeft Japan net aangekondigd dat buitenlandse stablecoins er vanaf 1 juni zijn toegestaan. Dat is enorm — bijna even belangrijk als CLARITY, want het is al in wet omgezet. We voeren gesprekken met een consortium van banken dat een Japanse stablecoin bouwt, en ook met het Arena One-consortium, omdat er veel synergie is. Die grensoverschrijdende stromen zijn ons belangrijkste doelwit.
Mikt u nog steeds op een lancering in de tweede helft van het jaar?
Ja, maar dat hangt af van de toezichthouder. We zitten midden in een vergunningstraject, en dat duurt zo lang als het duurt. Ik kan geen druk uitoefenen op de toezichthouder. Alles wat we kunnen doen is het proces volgen, vragen beantwoorden zodra ze komen, en aantonen dat we compliance met volle overtuiging nastreven.
Waarom duurt het zo lang, terwijl u zoveel grote Europese banken vertegenwoordigt?
Uiteindelijk moet u een EMI-vergunning verkrijgen — een vergunning voor een elektronischgeldinstellingen. Ook met de banken in ons kielzog moeten we twee dingen aantonen: ten eerste dat we onafhankelijk van hen zijn, en ten tweede dat wij als kleine entiteit de processen, tools en teams opbouwen om onze risico's en compliance naar behoren te beheren. We bouwen een financiële instelling. We zijn in oktober gestart, dus het zal iets meer dan een jaar hebben geduurd om operationeel te zijn. Een financiële instelling in een jaar opbouwen is bijzonder snel. Een EMI-vergunning in Europa duurt doorgaans zes tot negen maanden, en hier werken we met relatief nieuwe technologie. We liggen dus grosso modo op schema.
„Een financiële instelling in één jaar opbouwen is werkelijk snel“
Aan welke voorwaarden moet een bank voldoen om tot het consortium toe te treden, en wat kost dat?
Over kosten kan ik niets zeggen — alleen al omdat de waardering bij elke financieringsronde verandert. Toen de eerste banken instapten, hadden we niets. Alleen een idee. Het was in wezen een pre-seedronde. Vandaag zitten we al in het vergunningstraject, hebben we een team van bijna dertig mensen en hebben we een groot deel van de vereiste infrastructuur gebouwd. We kunnen met enige zekerheid zeggen dat alles deze zomer klaar zal zijn en dat de vergunning in de tweede helft van het jaar zou moeten volgen, op basis van onze gesprekken met DNB. Met elke nieuwe ronde is het alsof je van pre-seed naar seed gaat, daarna naar Series A. Alleen is het geen zuiver venture-verhaal: we bouwen ook infrastructuur, wat het iets complexer maakt.
Welke specifieke criteria hanteert u voor een bank?
Het is een open consortium. We hebben vooral gesproken met Europese banken, omdat het project een sterk Europees DNA heeft en we dat willen bewaken. Maar we staan open voor niet-Europese banken. Ik kan u geen precieze regels geven over wie er wel of niet in komt. Voor een niet-Europese bank zou het meer voor de hand liggen als er een duidelijke strategische rationale is — een sterke positie in grensoverschrijdende betalingen of in digitale activa. Voor nu is het een open consortium gericht op Europese banken, maar dat kan evolueren als we een strategische behoefte zien om ons aandeelhoudersbestand te verbreden.
U heeft 37 banken opgenomen. Is er een maximum, of kan het onbeperkt groeien?
Een onbeperkt aantal zou een enorm capaciteitsprobleem opleveren. Maar in principe is het een open consortium en staan we open voor verdere uitbreidingsrondes. Als u denkt aan grote netwerkinfrastructuren — zoals Swift of Visa in hun beginjaren — zijn die allemaal begonnen met een handvol partijen, voor ze snel schaalden.
Hoe communiceert u effectief met zoveel stakeholders zonder verwarring te creëren?
De governance is heel duidelijk over onze onafhankelijkheid van aandeelhouders. Maar het is even cruciaal om de verbinding met hen te onderhouden, want terwijl zij hun digitale-activastrategieën uitrollen, willen we daarin centraal staan — de stablecoin zijn die zij gebruiken. Een deel van het team is gewijd aan aandeelhouderscommunicatie. We moeten ook zeer bedachtzaam zijn op mededingingsregels, want dit zijn concurrerende banken die aan dezelfde tafel zitten. Aan de ene kant houden we grote groepsbijeenkomsten waar we iedereen bijpraten over de voortgang. Aan de andere kant voeren we individuele gesprekken waar relevant — om te verzekeren dat een bank onze stablecoin ook daadwerkelijk zal gebruiken, of omgekeerd om banken die wat achterlopen te helpen bijbenen. Want hoe meer ze hem gebruiken, hoe sneller we allemaal vooruitgaan.
Heeft u ooit een bank geweigerd die zich aanmeldde?
Ik kan niet ingaan op details — we zijn gebonden aan zwaarwegende vertrouwelijkheidsovereenkomsten. Maar tijdens een van de rondes hebben, als ik me goed herinner, een paar banken besloten niet mee te doen, om hun eigen redenen. Wat betreft daadwerkelijke afwijzingen: dat proces wordt hoofdzakelijk afgehandeld door ons relatieteam.
Kan een bank te klein zijn om voor u interessant te zijn?
Dat hangt af van haar strategie op het gebied van digitale activa en haar volwassenheid daarin. Zelfs een kleine bank kan veel interessante dingen doen. En het gaat niet om een S&P-rating of beursnotering. Overigens zijn niet alle banken in ons consortium beursgenoteerd.
Hoe selecteert u de banken die de reserves beheren?
We hebben daarvoor een eigen kader. Technologische gereedheid maakt daar deel van uit — we kunnen aan de treasurykant niet samenwerken met een bank die haar batchverwerking nog op mainframes draait. Dat werkt technisch simpelweg niet. We ronden de details nog af, maar we hebben al een aantal banken geselecteerd, die ik nog niet kan noemen. Het worden grote Europese banken. Naarmate we schalen, moeten we dat aantal uitbreiden: als significante uitgever hebben we mogelijk tot tien treasurybanken nodig, al was het maar voor risicospreiding.
Staat een bankvergunning op uw roadmap?
Ik denk van niet — voorlopig niet — omdat we niet willen concurreren met onze eigen aandeelhouders. We zien onszelf in de eerste plaats als bouwer van infrastructuur: het creëren van de verbinding tussen de euro en de blockchain, en het injecteren van voldoende liquiditeit om het werkbaar te maken. Op termijn zou die visie ons kunnen brengen tot samenwerking met andere tegenpartijen, of tot verkenning van agentische AI. Maar dat zijn gesprekken voor later. Op dit moment houden we de scope beperkt: de vergunning verkrijgen, het product lanceren, momentum opbouwen.
„We willen niet concurreren met onze eigen aandeelhouders“
Sommige grote banken — met name BNP Paribas, dat deel uitmaakt van uw consortium — zijn erg positief over getokeniseerde deposito's. Wat is uw visie?
Getokeniseerde deposito's zijn, net als de digitale euro, een bouwsteen in een complementaire monetaire stapel die Europa aan het construeren is. Maar er zijn wezenlijke verschillen met stablecoins. Het belangrijkste: een stablecoin is een toonderpapier. Wie hem bezit, kan hem gebruiken. Een getokeniseerd deposito veronderstelt een koppeling met een bank — u kunt het niet zomaar inzetten in een DeFi-protocol. Getokeniseerde deposito's zijn nuttig voor bepaalde bedrijfs- of interbanktransacties die niet worden gedekt door wholesale CBDC. Maar ik zie een getokeniseerd deposito geen Bitcoin-transactie afwikkelen, geen perpetuals-handel, en zelfs geen overmaking naar India.
Stel: u sluit een grote handelsovereenkomst met India, waarbij 30 à 40% van de stromen voortaan in euro's moet verlopen in plaats van dollars. Om een Indiase leverancier te betalen, gebruikt u een stablecoin, geen getokeniseerd deposito. Dit zijn verschillende toepassingsgevallen, en ze zijn complementair. Nog een punt: stablecoins zijn nu beschikbaar. Getokeniseerde deposito's vergen nog veel werk op het vlak van interoperabiliteit, omdat het deposito van bank naar bank moet bewegen en de ontvanger mogelijk nog niet eens is geregistreerd. Dat is aanzienlijk complexer — het is geen oplossing voor de korte termijn.
Twee weken geleden zei Dante Disparte — chief strategy officer van Circle — tegen ons: „Weet u zeker dat u een Credit Suisse-depositotoken wilt?“ Hij heeft een punt. Maar hoe zit het met JP Morgan, Société Générale of BNP?
Het andere voordeel van een depositotoken is dat als hij gedekt wordt door retaildeposito's, u theoretisch de garantie van €100.000 behoudt. Maar u kunt de vraag ook omdraaien: wilt u een stablecoin gedekt door kortlopende Franse staatsobligaties? Het is met een knipoog gezegd, maar het wijst op een reëel Europees probleem — we hebben geen geïntegreerde kapitaalmarkt voor staatsleningen. Een portefeuille van liquide activa van hoge kwaliteit samenstellen is daardoor iets ingewikkelder dan in de VS, waar u gewoon Treasuries heeft.
Is die fragmentatie op de schuldenmarkten een beperkende factor voor de euro-stablecoin ten opzichte van de dollar?
Nee, dat denk ik niet, want de markten zijn enorm groot. Vergelijk de volumes: euro-stablecoins wegen momenteel ongeveer €0,6 miljard. Deposito's bij Europese banken bedragen in de orde van €19 biljoen. De geldhoeveelheid M2 in Europa ligt rond de €16 biljoen. Euro-stablecoins vertegenwoordigen minder dan een afrondingsfout — ongeveer 0,04%. Dat gaat de financiële stabiliteit voorlopig niet bedreigen. Het is typisch Europees om je zorgen te maken over 0,03 à 0,04% van het systeem. Zelfs als we significant worden bij €5 miljard, is dat nog steeds een afrondingsfout naast €19 biljoen. Er is ruimte genoeg voor innovatie.
„Het is typisch Europees om je zorgen te maken over 0,04% van het financiële systeem“
Bent u al in gesprek met tussenpersonen in Afrika, Latijns-Amerika of Azië voor de distributie van uw stablecoin?
Ja, we spreken met veel partijen in Azië. Ik was in maart in Hong Kong voor Consensus, en ik was werkelijk verrast door de interesse in de euro op de blockchain. Mensen in dat deel van de wereld gebruiken stablecoins al. Een grote market maker die met ons samenwerkt, vertelde me bijvoorbeeld dat kopers in Kirgizië Ethiopische koffie betalen in stablecoins, simpelweg omdat het praktisch is. En ze geven de voorkeur aan een euro-stablecoin boven een dollar-stablecoin, omdat de dollar al twaalf jaar aan waarde verliest, bovenop het geopolitieke risico.
Europa wordt wereldwijd beschouwd als een anker van stabiliteit, en de euro als een stabiele munt. Als we de euro op de blockchain zetten met echte liquiditeit erachter, zal de interesse enorm zijn. Dat is precies waarom de Japanse aankondiging zo belangrijk is. En we hebben zes à zeven van de belangrijkste Spaanse banken in het consortium — er zijn enorme remittance-stromen tussen Spanje, Latijns-Amerika en Afrika, precies daar waar stablecoins het meeste zin hebben.
Wat zijn uw prioritaire toepassingsgevallen? Crypto-trading, DeFi, dan grensoverschrijdende betalingen?
Precies. We kijken naar waar de markt zich vandaag bevindt: waar stablecoins al in gebruik zijn en waar mensen de voorkeur geven aan euro boven dollar. Neem een Europese crypto-native: een jaar geleden kocht hij USDC en parkeerde dat in een vault met een yield van 8%. Twaalf maanden later staat de dollar 12% lager — zijn 8% is veranderd in −4%. Stel nu dat hij yield kon verdienen in zijn eigen valuta, al was het maar 4%: hij komt er beter uit. Het is beter dan een bankrekening, en boven alles vermijdt hij valutarisico te stapelen bovenop DeFi-producten die al complex genoeg zijn. We kijken dus naar DeFi en crypto-trading. Sommige banken beheren ook handelsplatformen, maar zelfs als ze fiat-euro-naar-Bitcoin-paren aanbieden, wordt er achter de schermen via USDC of USDT gerouteerd. Als we een liquide euromarkt voor BTC creëren, is dat van groot nut voor al die Europese platformen.
%201.png)
%201.png)
%201.png)
%201.png)
%201.png)
