De CLARITY Act: hoe de VS het Stablecoin Playbook herschrijft

Op 1 mei hebben senatoren Thom Tillis (R-NC) en Angela Alsobrooks (D-MD) het CLARITY Act-compromis over de vergoeding van stablecoins uitgebracht.

Zoals verwacht verbiedt de tekst passief rendement op stablecoins om bankdeposito's te beschermen, terwijl beloningen worden toegestaan die gekoppeld zijn aan het daadwerkelijke gebruik.

De twee senatoren vonden, van weerszijden van het gangpad, overeenstemming op Sectie 404 van de CLARITY Act, een federaal wetsvoorstel gericht op het creëren van een regelgevingskader voor stablecoins in de Verenigde Staten.

De bepaling maakt een einde aan maanden van impasse over een centrale vraag: kunnen cryptoplatforms zoals Coinbase of Kraken rendement betalen op stablecoins die in het bezit zijn van hun Amerikaanse klanten?

De nieuwe taal verbiedt elke actor in de waardeketen — beurzen, bewaarders, gelieerde platforms, enzovoort — en niet alleen emittenten, om rendement te betalen uitsluitend op basis van het bezit van stablecoins, of op een manier die „economisch of functioneel gelijkwaardig” is aan een bankdeposito.

Dat gezegd hebbende, bevat de tekst een uitzondering voor beloningen die gekoppeld zijn aan echt gebruik („op activiteiten gebaseerde beloningen”).

De drie betrokken toezichthouders — de SEC, de CFTC en de Schatkist — hebben nu twaalf maanden de tijd om gezamenlijk te bepalen welke activiteiten in aanmerking komen. Betalingen, marktvorming, staking en bestuur zullen naar verwachting op de lijst staan.

In de praktijk dwingt het compromis tot een duidelijke paradigmaverschuiving: van „kopen en vasthouden” naar „kopen en gebruiken”.

>> Ontdek ons stablecoin-dashboard

Banken kunnen rustig ademen

Paragraaf 404 trekt een harde lijn rond passief rendement. Institutionele strategieën die gebaseerd zijn op treasurybeheer of het 'parkeren' van liquiditeit in stablecoins zullen nu echte transactieactiviteiten moeten aantonen om in aanmerking te komen voor elke vorm van vergoeding.

Het onderscheid tussen een vervanger van een geldmarktfonds en een compatibel stablecoin-product wordt wettelijk afdwingbaar.

Toch laat het compromis veel ruimte over voor stimulansen op basis van gebruik. DeFi-protocollen, marktactiviteiten en betalingsgerelateerde programma's moeten levensvatbaar blijven, op voorwaarde dat ze voldoen aan de criteria die zijn vastgelegd in de komende verordening.

Voor instellingen die actief zijn op het gebied van on-chain afwikkeling of grensoverschrijdende betalingen kan dit zich vertalen in een echt concurrentievoordeel.

In de kern beschermt de voorziening de depositobasis van het traditionele banksysteem, terwijl cryptoplatforms kunnen concurreren op basis van activiteit in plaats van passief rendement.

„Uiteindelijk konden de banken meer beperkingen op beloningen krijgen, maar we hebben beschermd wat belangrijk is: de mogelijkheid voor Amerikanen om beloningen te verdienen, gebaseerd op het echte gebruik van cryptoplatforms en -netwerken”, zegt Faryar Shirzad, Chief of Policy van Coinbase. „We hebben er ook voor gezorgd dat de VS een voortrekkersrol kan spelen in het financiële systeem — wat in dit competitieve geopolitieke tijdperk van cruciaal belang is”, voegde hij eraan toe.

„De Verenigde Staten staan voor een duidelijke keuze op het gebied van digitale activa: leiden of geleid worden. De vooruitgang van vandaag is een bemoedigend signaal dat de VS ervoor kiest om het voortouw te nemen”, reageert Dante Disparte, Chief Strategy Officer van Circle, de uitgever van de USDC stablecoin.

>> Lees de analyse: Rendementdragende stablecoins: het Witte Huis heeft zojuist het beste argument van de banken opgeblazen

De mening van The Big Whale

Op papier lijkt het onderscheid tussen het 'vasthouden' en het 'gebruiken' van stablecoins intuïtief genoeg. De toepassing ervan in de praktijk zal een heel ander verhaal zijn.

Het echte strijdtoneel zal de gezamenlijke regelgeving zijn die de SEC, CFTC en het ministerie van Financiën binnen twaalf maanden moeten uitvoeren. Dat is waar de uitzonderingen ofwel breed genoeg blijven om er toe te doen — ofwel worden ze uitgehold.

De vergelijking met Europa is veelzeggend. MiCA neemt een absoluut standpunt in: geen vergoeding gekoppeld aan het bezit van stablecoins, of het nu gaat om emittenten of tussenpersonen. Artikel 50 (voor EMT's) en 22, lid 4, (voor ART's) laten geen ruimte voor interpretatie, en een antiomzeilingsclausule sluit de deur voor indirecte oplossingen.

De CLARITY Act hanteert een andere aanpak. In plaats van een regelrecht verbod wordt een onderscheid gemaakt tussen passieve opbrengsten (verboden) en beloningen die zijn gekoppeld aan echt gebruik, die toegestaan blijven.

Het is een genuanceerder raamwerk en, voor houders, misschien wel eerlijker.

Dit contrast verdient aandacht omdat de ingebouwde herzieningsclausule van MiCA in de komende maanden kan worden geactiveerd. De Europese Commissie ziet dit misschien als een kans om haar algemene verbod op opbrengsten opnieuw te bekijken.

Het Amerikaanse precedent toont aan dat het mogelijk is om de depositobasis van banken te beschermen zonder elke vorm van op gebruik gebaseerde prikkels vast te leggen. Zonder een dergelijke aanpassing riskeert Europa een deel van de stablecoin-innovatie naar meer meegaande jurisdicties te duwen.

‍